Tyle ile ludzi na ziemi tyle istnieje różnych charakterów czy stylów pisma. Nasz charakter pisma może dużo powiedzieć o naszej osobowości i o tym jacy jesteśmy. Są  specjaliści, którzy zajmują się grafologia, czyli określaniem cech charakteru a nawet płci osoby, do której należy dany styl pisma. W zależności od tego jak piszemy mówi to o innych cechach naszego charakteru. Pismo duże czytelne, mówi o nas, że jesteśmy ludźmi zaradnymi i nie bojącymi się przeciwności losu.

Pismo małe natomiast mówi o naszej delikatności, kobiecości cechuje ludzi wrażliwych, skrytych oraz podatnych na wpływy innych ludzi. Pismo pod kątem dziewięćdziesięciu stopni charakteryzuje ludzi rozsądnych rozważnych i mało spontanicznych.  Ponadto wyróżniamy też style pisma w zależności od tego jak rozmieszczamy tekst na kartce.  Głównym czynnikiem jaki wówczas jest barny pod uwagę, to margines lewy albo prawy. W zależności od tego czy jest wąski, szeroki lub falujący oznacza inna cechę naszej osobowości. Nie bez znaczenia są też odstępy między wyrazami czy całymi wierszami.

Od  najdawniejszych czasów ludność miała swój styl, coś co ją cechowało i pozwala nam teraz zakwalifikować ją do danej epoki. Jaskiniowcy, czy ludzie prehistoryczni cechowali się specyficznym sposobem stylu życia i dzięki temu potrafimy zlokalizować czas i miejsce w którym żyli. W miarę rozwoju ludzkości styl coraz bardziej ewoluował i zmieniał się w zależności od upodobań społecznych. Najbardziej zauważać możemy zmiany stylu w sztuce, malarstwie, rzeźbie czy architekturze.

Zarówno w sztuce jak i w literaturze na przełomie epok zmieniały się standardy pisania czy tworzenia. Każda epoka ma coś co ją wyróżnia, patrząc przekrojowo na epoki możemy zauważyć rozwój  ludzkości i potrzebę poznawania. Różnorodne dzieła literackie, rożny styl pisania , z każdą epoką nowy styl wysławiania się , otwieranie się na ludzi świat i coraz większa tolerancja. To samo możemy zaobserwować w sztuce malarskiej. Zmiana kształtów, kolorów czy tez obiektów zainteresowań. W architekturze styl rozpoznajemy po łukach, filarach kształtach okien czy witrażach.

Nastoletnia młodzież jest na etapie poszukiwania własnego stylu. Zmienia swoje upodobania z miesiąca na miesiąc. Przy wyborze ubrań kieruje się  moda z czasopism, tym co noszą  inni lub tym co widza w telewizji. Młodzież bardzo dąży do bycia indywidualną jednostką,lecz w rezultacie tworzy grupę bardzo ujednoliconą.  Jest to wiek trudny dla dziecka, czuje się wtedy zagubione, szuka swojej drogi, wtedy właśnie tworzy swój własny styl. Często jest on wynikiem prób i błędów. Młodzież jest odbiorcą wielu gatunków muzyki, do młodzieży często kierowane są słowa i teksty piosenek.

W zależności do tego jak cech charakteru już się w dziecku ukształtowały, taka muzyka wpłynie na niego. Dziecko ma już swoje pasje, dąży do tego by je rozwijać, poprzez czytanie książek z nimi zwiadowczych, poznawanie nowych ludzi. Jest też możliwość ze zrezygnuje z dotychczasowych zainteresowań, zmieni swój pogląd na życie, upodobania co do muzyki, ubrań, zachowanie. Dojrzewa, zmienia się czego następstwem jest radykalna zmiana obecnego stylu bycia.