Styl jest to „coś”, co posiada każdy z nas. Nie można skonkretyzować definicji stylu, styl tworzy całe nasze najbliższe otoczenie. Styl jest to nasz sposób na życie, sposób ubierania się, muzyka jakiej słuchamy, to jak się wysławiamy czy odnajdujemy w towarzystwie.

Wszystkie cechy zewnętrzne i wewnętrzne świadczą o tym jaki mamy styl, kim jesteśmy. Styl to nasze zainteresowania, pasje oraz sposób ich realizowania. Swój styl pokazujemy przez to w jakim towarzystwie się obracamy, jak mieszkamy oraz gdzie i z kim lubimy wychodzić. Każdy człowiek ma inny styl pod względem różnych rzeczy. Lubi nosić co innego, inaczej mebluje i aranżuje mieszkanie, toleruje innych ludzi. Musimy szanować ludzkie indywidualność  i nie negować tego kim są. To,że różnimy się od siebie powoduje, że nasz świat jest ciekawy interesujący i nie daje możliwości znudzenia się. Zawsze jest coś co może nas zaskoczyć, tylko sami nie wiemy co to będzie i kiedy się stanie. Dlatego warto żyć, zmieniać się, tworzyć i być otwartym na nowe propozycje.

Od  najdawniejszych czasów ludność miała swój styl, coś co ją cechowało i pozwala nam teraz zakwalifikować ją do danej epoki. Jaskiniowcy, czy ludzie prehistoryczni cechowali się specyficznym sposobem stylu życia i dzięki temu potrafimy zlokalizować czas i miejsce w którym żyli. W miarę rozwoju ludzkości styl coraz bardziej ewoluował i zmieniał się w zależności od upodobań społecznych. Najbardziej zauważać możemy zmiany stylu w sztuce, malarstwie, rzeźbie czy architekturze.

Zarówno w sztuce jak i w literaturze na przełomie epok zmieniały się standardy pisania czy tworzenia. Każda epoka ma coś co ją wyróżnia, patrząc przekrojowo na epoki możemy zauważyć rozwój  ludzkości i potrzebę poznawania. Różnorodne dzieła literackie, rożny styl pisania , z każdą epoką nowy styl wysławiania się , otwieranie się na ludzi świat i coraz większa tolerancja. To samo możemy zaobserwować w sztuce malarskiej. Zmiana kształtów, kolorów czy tez obiektów zainteresowań. W architekturze styl rozpoznajemy po łukach, filarach kształtach okien czy witrażach.

Nastoletnia młodzież jest na etapie poszukiwania własnego stylu. Zmienia swoje upodobania z miesiąca na miesiąc. Przy wyborze ubrań kieruje się  moda z czasopism, tym co noszą  inni lub tym co widza w telewizji. Młodzież bardzo dąży do bycia indywidualną jednostką,lecz w rezultacie tworzy grupę bardzo ujednoliconą.  Jest to wiek trudny dla dziecka, czuje się wtedy zagubione, szuka swojej drogi, wtedy właśnie tworzy swój własny styl. Często jest on wynikiem prób i błędów. Młodzież jest odbiorcą wielu gatunków muzyki, do młodzieży często kierowane są słowa i teksty piosenek.

W zależności do tego jak cech charakteru już się w dziecku ukształtowały, taka muzyka wpłynie na niego. Dziecko ma już swoje pasje, dąży do tego by je rozwijać, poprzez czytanie książek z nimi zwiadowczych, poznawanie nowych ludzi. Jest też możliwość ze zrezygnuje z dotychczasowych zainteresowań, zmieni swój pogląd na życie, upodobania co do muzyki, ubrań, zachowanie. Dojrzewa, zmienia się czego następstwem jest radykalna zmiana obecnego stylu bycia.